2.03 Sociale soorten

De mens behoort, samen met de bijen, termieten en mieren, tot de meest sociale soorten op aarde[1]. Ons geluksgevoel, ons welzijn, onze gezondheid, ons individuele succes en een lang leven zijn onverbrekelijk verbonden met de kwaliteit van onze sociale relaties. Toen dominee/dichter John Donne “No man is an island/entire of itself” predikte, had hij geen flauw vermoeden van zijn evolutionair visie. Nu, ongeveer 400 jaar later, begrijpen we aan de hand van onderzoek van natuurlijke en seksuele selectie, de essentie van de boodschap van dichter Donne. De mens is van nature coöperatief en empathisch en zoekt actief samenwerking met anderen. Hij vertrouwt ten principale zijn medemens en wil graag deel uitmaken van een specifieke groep. 

 

Toch is ultrasociaal gedrag niet voor iedereen vanzelfsprekend. Individuele verschillen spelen een grote rol in ons sociale gedrag. En met name in het sociale contact komen onze individuele verschillen aan de oppervlakte. Individuele verschillen laten zien dat menselijk gedrag kan variëren van extreem empathisch tot extreem egocentrisch. In het algemeen valt daarbij op dat vrouwen empathischer zijn dan mannen. Mannen zijn in het algemeen meer geïnteresseerd in structuren en systemen dan vrouwen[2]. Met daar tussenin een beperkt aantal varianten[3]



[1] Nowak, Tarnita & Wilson, The evolution of eusociality, 2010

[2] Baron-Cohen, The essential difference: Men, women and the extreme male brain, 2003

[3] Waldorp & Van de Wiel, Towards an evolutionary psychological categorization of individual differences, 2017

 

Verder met: Historie