4.7.1 EP als metatheorie

EP is vanaf de tweede helft van de 20ste eeuw een ontwikkeling in de wetenschap die de psychologie benadert vanuit verschillende disciplines en deze in een evolutionair kader plaatst. Veel aandacht gaat daarbij uit naar het brein als ‘bemiddelend orgaan’ tussen individu en omgeving. EP stelt dat de functionele componenten van de architectuur van het brein werden ontworpen door natuurlijke en seksuele selectie. De ontwikkeling van de huidige menselijke natuur, inclusief het brein dat in interactie met de omgeving het gedrag van het huidige individu bepaalt, zijn het gevolg van adaptieve, evolutionaire feedback processen in de afgelopen ca. 1,8 miljoen jaar. In het selectieproces heeft, conform Darwins’ theorie, natuurlijke selectie primair betrekking op adaptaties die gericht zijn op aanpassingen om te overleven binnen een specifieke, ecologische context. In dit onderzoek ligt de focus vooral op seksuele reproductie.