1.3 Wel of geen karakter?

De vraag is dan: hoe veel wordt duidelijk over het karakter van het individu bij observatie en contact? Wat betekent het als mensen elkaar ontmoeten en proberen zich een indruk te vormen van de ander en vooral ook om een bepaalde indruk te maken op de ander?

Indruk vormen

Uit onderzoek blijkt dat bij een nieuwe ontmoeting binnen ca. 1,5 sec een gezicht al dan niet als betrouwbaar wordt beoordeeld (Marzi et al., 2014). Het brein heeft daarbij de neiging eerder naar overeenkomsten te kijken dan naar verschillen; een typisch doorsnee gezicht wordt dan ook als het meest betrouwbaar wordt beschouwd (Sofer et al., 2014). Dat is vanuit het perspectief van partnerselectie verklaarbaar want afwijkingen, met name in het gelaat wijzen op een hoge mutation load en dus slechte genen. Dat hierbij sprake is van een grove screenin g is blijkbaar geen bezwaar want onderzoek laat ook zien dat gezichtsuitdrukkingen een onbetrouwbare bron van informatie zijn over de betrouwbaarheid of moraliteit (Feldman Barrett, 2017; Sofer et al., 2014; Starmans & Bloom, 2018).

Het is duidelijk dat het brein een specifiek, voor het individu ongeweten, primair doel nastreeft, namelijk de verhoging van zijn fitness en succesvolle reproductie. Daartoe zet het brein het individu aan tot een specifieke, sociale strategie. Het brein let veel meer op specifieke eigenschappen van vrouwen en mannen die interessant en belangrijk zijn voor seksuele selectie (Miller, 2000). Het vermoeden bestaat dat degenen waarmee een individu kennismaakt en die functioneel niet passen in de primaire doelstelling (verhoging van de fitness c.q. reproductie) van het brein (te) weinig aandacht krijgen om deze als ‘bruikbaar’ op te slaan in het geheugen.

Indruk maken

Behalve een indruk vormen heeft het brein als taak zich als secundair seksueel ornament te presenteren naar anderen. 

Meer weten? Zie EP-verklaringsmodel via soc. strategie